Endomorfik - duża masa ciała, grube i krótkie kości. Z winy powolnej przemiany materii nabieranie masy u takiej osoby jest bardzo szybkie, stąd też często trenuje, aby się odchudzić i pozbyć tłuszczu.
Ektomorfik - chudzielec, brak tłuszczu, długie i cienkie kości, wątła sylwetka. Ma bardzo szybki metabolizm (działanie hormonów trzustki), cokolwiek zje, błyskawicznie spala. Jeśli chce osiągnąć sukces, musi zdecydowanie przekroczyć zapotrzebowanie kaloryczne swojego organizmu, aby ten, nie mogąc spalić kalorii, wykorzystał je do budowania mięśni.
Mezomorfik jest szczęściarzem - cechuje się wagą idealną w stosunku do wzrostu, nie ma problemów z przyrostami mięśni. Szerokie barki, wąskie biodra sprawiają, że plecy mają kształt litery V. Dzięki dużej ilości anabolicznych hormonów: wzrostu i testosteronu, ma najlepsze predyspozycje do sportów i kulturystyki.
Typ budowy - nie zawsze tylko jeden - możesz być „mieszańcem”
Oczywiście nie wszystkich można łatwo zakwalifikować do poszczególnych typów budowy. Często ludzie wykazują trochę cech z jednej i trochę z drugiej. Przykładowo, ektomorfik-mezomorfik będzie chudy, ale jego sylwetka jednak będzie bardziej proporcjonalna, a problemy z przyrostami mięśni mniejsze niż u czystego ektomorfika. Tak naprawdę trudniej jest spotkać czystego przedstawiciela którejś z grup (ektomorfika, endomorfika lub mezomorfika) niż „mieszańca”. Większość z nas ma w sobie trochę z każdego typu, co niekiedy bywa po prostu ukryte.